Het Wapping Project in Londen.

De geschiedenis van de Wapping-rivierkrachtcentrale

De Wapping Hydraulic Power Station aan Wapping Wall werd in 1890 gebouwd door de London Hydraulic Power Company. Als een van de vijf rivierkrachtcentrales in Londen maakte het gebruik van het water van de Theems om energie op te wekken en te leveren. Dit kwam niet alleen ten goede aan de omliggende havens, maar ook aan sommige delen van het centrum van Londen, die zich in die tijd in een zeer bevoorrechte positie bevonden. Als vlaggenschip van de London Hydraulic Power Company diende de Wapping riviercentrale als model voor de centrales in Argentinië, Australië, New York en Europa.

Geroemd om zijn unieke combinatie van historische architectuur met verfijnde hedendaagse kunst, werd de Wapping Hydraulic Power Station gerenoveerd met chique catering in inspirerende architectuur en heropend in oktober 2000 onder de naam ‘The Wapping Project’.

Vóór het wereldwijde gebruik van elektriciteit waren hydraulische aggregaten zoals die van de Wapping Hydraulic Power Station in Londen een levensvatbaar alternatief voor andere energiebronnen. Ze wekten energie op voor van alles en nog wat, van havenkranen en bruggen tot de liften in privéwoningen in de Londense wijken Kensington en Mayfair. In de jaren 1930, de hoogtijdagen van de hydraulische kracht, werd er meer dan 33.000.000 liter water per week onder de straten van Londen gepompt. Bijna alles wat op en neer bewogen moest worden, werd omhoog en omlaag gebracht. Als krachtbron hadden hydraulische aggregaten een aantal voordelen. Ze waren goedkoop, efficiënt en gemakkelijk te gebruiken langs zo'n 186 mijl aan ondergrondse gietijzeren leidingen. De Tower Bridge was afhankelijk van hydraulische energie, net als talloze kantoren in de City en warenhuizen in West End. Ze waren ook enorm belangrijk voor het Londense theater: de draaiende podia in zowel het London Palladium als het Coliseum werden hydraulisch aangedreven, net als de liften voor de orgelconsoles in het Leicester Square Theatre en het Odeon Marble Arch; de brandgordijnen - van zowel Drury Lane als Her Majesty's Theatre - werden ook op deze manier bediend. Hydraulische aggregaten werden ook veel gebruikt in alle musea, bijvoorbeeld voor de bediening van de schilderijlift in de Royal Academy en voor de brandkranen in de National Gallery.

Het pompstation in Wapping was net gebouwd en werd aangedreven door stoom. Kolen werden geleverd vanuit het naburige Shadwell Basin en stookten zes stoomketels en de bijbehorende pompmachines. In 1923 werden twee elektrisch aangedreven turbine pompen toegevoegd en in de jaren 1950 werd het hele station gemoderniseerd om op elektriciteit te kunnen werken. Toen elektriciteit echter goedkoper werd en apparaten die elektronisch werden aangedreven steeds geavanceerder werden, keerden de industrie en particuliere huishoudens zich af van hydraulische krachtcentrales.

Geleidelijk aan werden de centrales van de London Hydraulic Power Company gesloten. Halverwege de jaren zeventig bleef alleen de Wapping Hydraulic Power Station over, die uiteindelijk ook in 1977 werd gesloten. Het was de laatste in zijn soort, niet alleen in Londen, maar in de hele wereld. Hoewel het meer dan een eeuw in gebruik is geweest, is hydraulische energie nu grotendeels vergeten. De opening van het Wapping River Power Station als openbaar trefpunt biedt een fascinerend inzicht in de industriële geschiedenis van Londen. Het Wapping Project brengt dit op een unieke manier tot leven.

Locatie

Wapping Hydraulic Power Station ligt op de noordelijke oever van de rivier de Theems in het oostelijke stadsdeel Wapping, halverwege tussen de City of London en Canary Wharf. Tussen het oude Shadwell Basin en de beroemde pub ‘The Prospect of Whitby’ ligt een locatie van aanzienlijk historisch belang. The Prospect, oorspronkelijk een boerderij in vakwerkstijl, werd in 1543 geopend en is de oudste pub aan de rivier in Londen. Het stond eerst bekend als de ‘Devil's Tavern’ en Judge Jeffries en Samuel Pepys zouden de eerste eigenaars zijn geweest.

De waterkrachtcentrale, die op de monumentenlijst 2 staat, grenst aan oude gebouwen langs de rivier, zoals Metropolitan Wharf, de Jubilee Wharves en Lusk Wharves. Samen met de waterkrachtcentrale vormen deze het middelpunt van het beschermde gebied Wapping Wall. De locatie zelf ligt in Wapping, een gebied dat een aanzienlijke regeneratie heeft ondergaan na de oprichting van de London Docklands Development Corporation in 1981. De structurele transformatie van London Docklands is een van de meest succesvolle stadsvernieuwingsprojecten in Europa. Sinds de opening van de London Underground Jubilee Line Extension in 1999 is Wapping gemakkelijk bereikbaar vanuit alle delen van Londen. Bezoekers nemen eerst de Jubilee Line, stappen over in Canada Water en reizen twee haltes verder op de East London Line naar Wapping.

Architectonische ontwikkeling

De Wapping Hydraulic Power Station werd gebouwd in 1890 en verbouwd en uitgebreid in 1923. Vandaag de dag is het een Grade 2 monumentaal gebouw en het architectonische doel was om zoveel mogelijk van de bestaande structuur en machines te behouden. Om zowel de sfeer van de krachtcentrale met zijn industriële verleden als de archeologische details die eraan ten grondslag liggen te behouden. Het Wapping Project heeft dit historische gebouw zorgvuldig gerestaureerd tot zijn essentiële structurele vorm en biedt karaktervolle tentoonstellings- en uitvoeringsruimten. Deze bevinden zich in het Boiler House en Filter House, die beide zijn gerestaureerd naar hun oorspronkelijke vorm uit 1890.

Om te voldoen aan de eisen van een verscheidenheid aan gebruik (één verdieping stond onder water tijdens de openingsinstallatie), werden de ruimtes ontworpen voor maximale flexibiliteit. Het gebouw kan worden gebruikt als een volledig lege ruimte of er kunnen 350 mensen plaatsnemen. Er zal meer ruimte worden gecreëerd door een nieuw dak en plafond te bouwen. Deze komt bovenop de gietijzeren watertanks en de massief gemetselde vloer die de tanks met het machinistenhuis verbindt. Bij daglicht zal de zwevende dakconstructie boven de transparante lichtstraat herkenbaar zijn. Het benadrukt het algemene uiterlijk en de details van het oorspronkelijke bakstenen gebouw en natuurlijk de imposante tanks.

s Nachts, als de lichtkoepel van binnenuit verlicht is, zal hij als een vuurtoren fungeren en The Wapping Project in de hele buurt promoten. Er komt ook een nieuw gebouw met extra galerie- en kantoorruimte op het terrein. De nieuwe architectonische toevoegingen zijn state of the art en zorgen voor een harmonieus maar duidelijk onderscheid tussen wat oud en wat nieuw is. De nieuwe vlechtwerken zijn bedoeld om de industriële touch van het gebouw te benadrukken door hun eigen lichtheid - bijvoorbeeld door een nieuwe, vrij zwevende ketelhuistrap die de grond niet raakt.

De primaire elementen van de nieuwe constructies bestaan uit staal, leisteen en glas, in combinatie met het interessante spel van licht en transparantie in het nieuwe gebouw. In combinatie met de zwaarte van het oorspronkelijke gebouw versterkt dit het effect van beide. Regels zijn overtreden om de hedendaagse elementen een vleugje architectonische vergankelijkheid te geven, bijvoorbeeld met trappen van onbehandeld staal die een patina van roest ontwikkelen. Het nieuwe werk vereenzelvigt zich met de schoonheid van het historische gebouw en wil vooral een achtergrond bieden waarin kunstenaars een breed scala aan hedendaagse kunst kunnen creëren.

Innovatief binnenwerk

Deze opwindende ambiance is de thuisbasis van een van de meest ongebruikelijke restaurants van Londen. De archaïsche architectuur wordt benadrukt door het meubilair. De gebogen, ergonomisch gevormde designklassiekers zoals de Panton Chair van Verner Panton en de Plastic Side Chair van Charles & Ray Eames zijn hier te vinden, evenals de Tom Vac Chair van Ron Arad. Het eten van het dagelijks wisselende menu smaakt nog beter met zoveel smaak en esthetiek. Lunch of diner doordeweeks en brunch in het weekend - wat wil een man of vrouw van de wereld nog meer?


De tekst is auteursrechtelijk beschermd.

Ervaar The Wapping Project van Jules Wright.

  • Project
  • Eigenaar
  • Realisatie in
  • Interieurontwerp