Biografie van Joe Colombo

Cesare „Joe“ Colombo werd geboren op 30 juli 1930 in Milaan, Italië. Colombo werd geboren op die historische dag toen het gastland Uruguay Argentinië met 4-2 versloeg in de finale van het eerste wereldkampioenschap voetbal in de geschiedenis om wereldkampioen te worden. Maar het is ook het jaar na de crash van de New York Stock Exchange in oktober 1929 en het begin van de Grote Depressie met al haar ontberingen en ontberingen, waarin de kleine Cesare wordt geboren.

Het is dan ook geen verrassing dat Cesare, die zichzelf later Joe zou noemen, als gevolg van deze ontberingen een voorliefde ontwikkelt voor lekker eten, snelle auto's en mooie kleren. Zijn vrije tijd bracht hij door met skiën met vrienden, jazzmuziek spelen en naar jazzclubs gaan. Hij mixte fantastische cocktails en de tabakspijp, een moraliserend symbool van onmatigheid of ijdelheid in de schilderkunst, werd zijn handelsmerk. Tijdens zijn leven zal zijn reputatie als levensgenieter hem voorafgaan en men zou kunnen zeggen Joe Colombo kan zonder twijfel worden omschreven als een dandy, een virtuoos in de kunst van leven en levensstijl.

Gianni en Joe

Als oudste zoon van een elektrohandelaar - zijn broer Gianni werd geboren in 1937 - groeide Cersare Colombo op in de aanvankelijk eenvoudige omstandigheden van een ondernemersgezin in de tweede helft van de Grote Depressie. Voor de adolescente Cesare was helpen in de zaak van zijn ouders vanzelfsprekend en toen zijn vader in 1959 overleed, nam de 29-jarige Colombo de zaak van zijn ouders over en introduceerde een reeks innovaties, innovatieve productietechnieken en moderne materialen. De familie bleef bij elkaar en samen met zijn jongere broer Gianni presenteerde Joe in 1962 een zelf ontwikkelde armatuur die gebruik maakte van de voordelen van het nieuwe thermoplastische materiaal acrylglas en het licht van de bron richtte en indirect uitzond: het 281 model. Tafellamp Vanwege het gebruikte materiaal kreeg de lamp de bijnaam „Acrilica“, waaronder hij vandaag de dag nog steeds wordt geproduceerd door de Italiaanse verlichtingsfabrikant Oluce. Maar 1962 is niet alleen het jaar waarin het eerste product van de gebroeders Colombo werd ontwikkeld. In datzelfde jaar opende Joe een studio voor industrieel ontwerp en interieurarchitectuur in Milaan. Hij zag zijn toekomst in het (her)ontwerpen van objecten en leefruimtes.

Opleiding en autohandel

Colombo profiteerde van zijn creatieve opleiding. Hij studeerde eerst beeldende kunst, d.w.z. schilderen en beeldhouwen, aan de Accademia di Belle Arte di Brera tot 1949 en ging daarna architectuur studeren aan de Milan Polytechnic tot 1954. Samen met Enrico Baj en Sergio Dangelo was Colombo ook lid van de ontwerpgroep „Movimento Nucleare“, een groep kunstenaars die in 1950 werd opgericht als reactie op de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki in Japan en de wapenwedloop tussen de supermachten VS en USSR. In 1954 organiseerde Colombo een keramiektentoonstelling ter gelegenheid van de tiende Triënnale in Milaan. Na zijn studie verdiende Joe Colombo de kost als beeldhouwer en schilder, gespecialiseerd in „abstract expressionisme“ en af en toe als autoverkoper - om in zijn levensonderhoud te voorzien.

Raketachtige stijging

Colombo's creatieve periode duurde minder dan tien jaar, van 1962 tot 1971. Tijdens deze uiterst productieve periode produceerde hij een reeks werken, voornamelijk in opdracht, en werd Colombo een vallende ster in de designwereld. Op het gebied van industrieel ontwerp ontwierp hij auto's, horloges en de in-flight service van de Italiaanse luchtvaartmaatschappij Alitalia. Abet Laminati, Alessi, Bayer, Bernini, Boffi, Bonacina Pierantonio, Candy, ICF Industrie Carnovali, Kartell, Olivari, Oluce, Progetti, Rosenthal en Zanotta zijn slechts enkele van de vele klanten die tot op de dag van vandaag ontwerpen van Joe Colombo produceren. B-Line zal een aantal van Colombo's designklassiekers die later aan het eind van de 20e eeuw niet meer werden uitgebracht, opnieuw uitbrengen. Vooral de Container op rol „Boby“, de „Multichair“, beide uit 1970, de „Ring“ rekkenmodule en het gekruiste zitkussen, beide uit 1963, die hij graag gebruikte in zijn appartement in Milaan. Over het algemeen gebruikte Colombo zijn privévertrekken als showroom waarin hij zijn ontwerpen uitprobeerde en ze zo goed mogelijk in de praktijk testte.

Ontwerpbenadering en ontwerpconcept

De „Universale“ stapelbare stoel is een goed voorbeeld van Colombo's multifunctionele ontwerpbenadering en speciale ontwerpconcept. De plastic stoel werd al in 1964 ontworpen en kon vanwege de vereiste technologie pas in 1967 door Kartell in massaproductie worden genomen. De stapelbare stoel wordt gekenmerkt door zijn modulaire ontwerp: poten die aan een basisframe waren bevestigd, konden individueel worden uitgeschoven tot de gewenste hoogte. Op deze manier kon Universale niet alleen dienen als keuken- en eetkamerstoel, maar ook als barkruk. Het plastic materiaal in combinatie met gedurfde kleuren en organische vormen, zoals gebruikt door Colombo, zijn in zekere zin typisch jaren 1960 design. De opvallende vormen en multifunctionaliteit zijn echter indrukwekkend en ongebruikelijk. Een bed is niet zomaar een bed, een plank is niet zomaar een plank.

Individuele behoeften en veranderende bewoners

Met „Ring“ bijvoorbeeld kan één kubusvormig basiselement van metaal en hout worden vermenigvuldigd en uitgebreid tot een decoratief rekkensysteem. Extra wielen geven de kast een ongewone mobiliteit. Een compleet nieuwe benadering in tijden van inbouwkasten en houten kastenwanden. De fauteuils „Multichair“ en „Tube Chair“ volgen precies hetzelfde principe met vrijwel onbeperkte gebruiksmogelijkheden. Colombo zag de leefruimte van de toekomst niet als een permanent geïnstalleerd, onbeweeglijk decor, maar als een multifunctionele, interactieve eenheid die zich aanpast aan de individuele behoeften van wisselende bewoners. Naast Colombo's eigen flat uit 1970 is het vooral de kamerinstallatie „Visiona 1“ op de meubelbeurs van Keulen in 1969 die Joe Colombo's visionaire utopieën tot leven brengt. Er wordt gezegd dat Joe Colombo enorme mogelijkheden zag in de buitengewone ontwikkeling van audiovisuele processen en voorspelde dat afstanden in de toekomst van geen groot belang meer zouden zijn. Volgens Colombo zou de noodzaak om in een grootstedelijk gebied zoals een grote stad te wonen ook verdwijnen, net als de klassieke inrichting, omdat leefruimte simpelweg overal zou zijn.

Meer efficiëntie - minder ballast

Colombo's „Total Furnishing Unit“ wordt voor het eerst getoond als onderdeel van de installatie Visiona 1 en wordt drie jaar later ook tentoongesteld in het Museum of Modern Art in New York. Colombo's wooneenheid bestaat uit converteerbaar meubilair. In de Visiona 1 tentoonstelling wordt het aangevuld met een televisie ingebouwd in het plafond en een minibar geïntegreerd in de draaibare wanden. De „Totale Inrichtingseenheid“ bestaat uit meubels die verschillende functies combineren in afzonderlijke eenheden. Het resultaat: het meubilair interageert met de gebruiker, neemt veel minder ruimte in en ondersteunt efficiënt wonen zonder rommel. Als de elementen die nodig zijn voor het menselijk bestaan nu zouden kunnen worden gepland met als enige vereisten mobiliteit en flexibiliteit, zouden we een bewoonbaar systeem creëren dat kan worden aangepast aan elke situatie in ruimte en tijd, zegt Colombo.

Arbeidsnomaden en open keukens

Wat tijdens Joe Colombo's leven futuristisch leek, is nu werkelijkheid geworden: Werkende nomaden die de wereld rondreizen met weinig persoonlijke bagage, die vandaag hier werken en morgen daar, mobiele meubels die nu eens als nachtkastje, dan weer als salontafel of als plank in de badkamer worden gebruikt, of open keukens die aan de woonkamer grenzen of er zelfs in zijn geïntegreerd - dit waren allemaal visioenen van Joe Colombo.

Gedreven door werk

Maar Joe Colombo is niet alleen een levensgenieter, hij wordt ook gedreven door zijn werk. De extreme werkdruk eist uiteindelijk zijn tol en dus adviseert de persoonlijke arts Colombo om het rustiger aan te doen. Op 30 juli 1971 gaat Colombo eindelijk wandelen. Terwijl Colombo door Milaan wandelt, is de Designer een hartaanval. De plotselinge hartdood neemt Colombo abrupt uit het leven op zijn 41e verjaardag.

Sindsdien wordt de ontwerpstudio van Colombo geleid door Ignazia Favata. De Milanese ontwerpster is sinds 1968 Colombo's assistente. In samenwerking met de Italiaanse meubelfabrikant B-Line bracht Favata in 2004 de „Spinny“ en „Spinny Fixed“ rekken uit voor Studio Joe Colombo. De werken van Joe Colombo worden getoond in wisselende tentoonstellingen over de hele wereld en maken deel uit van permanente designtentoonstellingen, bijvoorbeeld in het Museum of Modern Art (MoMa) in New York, VS.

Cesare „Joe“ Colombo stierf op jonge leeftijd - in zijn ontwerpen van de TAGWERC Design STORE, echter, de visionaire ontwerper zal voor altijd voortleven.